Echte mannen Echte mannen scheren zich niet elektrisch Echte mannen doen het met zeep en kwast Echte mannen scheren zich niet elektrisch Echte mannen scheren zich zoals het echte mannen past Echte mannen scheren zich niet elektrisch Echte mannen scheren authentiek Echte mannen weten wat zelfrespekt is Echte mannen scheren zich zonder elektriek Ook ik heb een tijd gehad Dat ik mezelve schoor met een apparaat Omdat mijn vader zo'n ding bezat Maar het maakte mijn kin nooit helemaal glad En voor de meisjes is een gladde boy het van het Op een dag nam ik scheerzeep en gilette Het was de dag waarop ik volwassen werd Een echte man, een echte scheerexpert Echte mannen scheren zich niet elektrisch Echte mannen doen het met zeep en kwast Echte mannen scheren zich niet elektrisch Echte mannen scheren zich zoals het echte mannen past Guido Belcanto Vlammetjes Jouw handen toveren vlammetjes op mijn vel ik voel de vonken Jouw handen spelen een heel gevaarlijk spel het maakt me dronken Twee vleugels van verlangen, ze nemen me gevangen Jouw handen spelen met een warme buit Nu ben ik onverdedigd, 't verlangen onbevredigd Ik kus twee handen op mijn hete huid Jouw handen vinden het weggetje naar mijn hart Voel je het kloppen Jouw handen maken me hopeloos verward Je mag niet stoppen Twee vogels zijn gevlogen, heb ik te wild bewogen maar zachtjes dalen zij weer op hun prooi Ze maken dat mijn dromen tot waarheid zullen komen Met jou is waarheid als een droom zo mooi uit: ‘Plastic rozen verwelken niet’ Willy en Wanda Wanda had een bloemenwinkel en Willy werkte bij de post Twee doodgewone mensen die werkten voor de kost Ze leerden elkander kennen door een advertentie in de Gazet Nu komen ze samen eenmaal per week voor een beetje seksuele pret. Wanda's kamer was gedompeld in rood neonlicht Zware makeup en lippenrouge op haar gezicht Ze liep de kamer op en neer, tijgerin in haar kooi, Een zweepje in haar hand geklemd, wachtend op haar prooi Het zwarte leder van haar laarzen glom in die rode gloed Levensgevaarlijk zag ze d'ruit, en dat besefte ze goed En daar klopte hij dan aan haar deur, verlegen, onschuldig en braaf Op zoek naar pijn en vernedering, Willy, haar slaaf. Willy en Wanda, een gelukkig paar, Ze kunnen mekaar niet missen, meesteres en martelaar, En enkel daar kan liefde wonen, daar is de liefde zoet, Waar men leeft voor elkaar met hartstocht in het bloed. Ze begonnen het spel der liefde op hun eigen manier Willy likte Wanda's schoenen en dat deed haar veel plezier Ze gaf hem ransel met haar zweep en noemde hem 'schurftige hond' En Willy streelde haar derriere, een glimlach op zijn mond. Oh, Wanda was meedogenloos en Willy werd echt niet gespaard Ze voelden zich verbonden met al het kwaad op aard En Willy was de verlosser als hij zich zo gepijnigd wist net als zijn idool Jezus Christus, de ultieme masochist. En op een dag trouwden ze met elkaar, Wanda in het zwart en Willy in het wit Zij kreeg van hem bokshandschoenen kado, en hij een nieuw gebit En als een van hen zou sterven zou de ander versmachten van pijn In het koninkrijk der liefde moet men met z'n tweeen zijn. Willy en Wanda, een gelukkig paar, Ze kunnen mekaar niet missen, meesteres en martelaar, En enkel daar kan liefde wonen, daar is de liefde zoet, Waar men leeft voor elkaar met hartstocht in het bloed. uit: ‘Plastic rozen verwelken niet’, Guido Belcanto Een vrouw zien huilen ik ben een man, een echte, ik kan veel verdragen ik ben een harde, geslepen, doorwintert en leep ik lach en spot met de grootste tegenslagen ik ben een HE-man, ik ken het klappen van de zweep mijn hobbies zijn stierenvechten en leeuwentemmen ik ben boks-, karate- en judokampioen ik kan rotsen beklimmen en zeeën overzwemmen was in dienst van het vreemdelingenlegioen maar als ik een vrouw zie huilen is ’t alsof mijn wereld vergaat alsof er niets meer bestaat … dan verdriet als ik een vrouw zie huilen dan krimp ik in elkaar, is het eind der wereld daar een vrouw zien huilen kan ik niet ik heb woestijnen doorkruist, oceanen bevaren ik doorkliefde de lucht als straaljagerpiloot ik worstel, kom boven, trotseer de ergste gevaren geen enkel risico is me te groot de Mount Everest heb ik ooit eens bestegen en ik dacht bij mezelf, zie mij hier nu eens staan on top of the world maar nog steeds kan ik niet tegen het zien van één enkele vrouwentraan maar als ik een vrouw zie huilen is ’t alsof mijn wereld vergaat alsof er niets meer bestaat … dan verdriet als ik een vrouw zie huilen dan krimp ik in elkaar, is het eind der wereld daar een vrouw zien huilen kan ik niet uit: ‘Plastic rozen verwelken niet’ © tekst en muziek: Guido Belcanto Mijn verjaardag Mijn verjaardag Vandaag was het mijn verjaardag, ik stond op om half elf Ik zong lang zal ik leven, hip hip hoera voor mezelf Kocht mezelf een tuiltje bloemen, stuurde mezelf een telegram. Ik kocht een kaartje bij de bakker, 30 kaarsjes stak ik in vlam. Vandaag was het mijn verjaardag, ik deed mijn smoking aan uit mijn raam hing ik de Belgische vlag en ik ben uit eten gegaan. Daarna naar de cinéma, ik at een frisco en ik genoot van ‘la vie sexuelle de Zorro” Vandaag was het mijn verjaardag, terug naar bed om kwart na elf Ik dacht: dat is een beetje te vroeg, en ik vrijde nog wat met mezelf. O wat een verjaardag, ik heb me geamuseerd Ik versierde mijn thuis met balonnetjes en het was fantastisch weer!! uit: ‘Plastic rozen verwelken niet’, Guido Belcanto Plastic rozen verwelken niet (refr.) Ik stuur jou plastic rozen als symbool van mijn verdriet Zo zal je altijd aan me denken als je deze rozen ziet O neen, je hoeft ze geen water te geven het is niet nodig dat je ze giet Net zoals mijn liefde voor jou, Plastic rozen verwelken niet Het orkest speelde El Bandido Toen ik met jou op de dansvloer stond Jij fluisterde zacht: Lieve Guido Voorzichtig kuste ik jouw mond Maar toen begon te band te swingen En de zanger riep: changéééér Ik ging voor jouw een drankje halen En jij ging met die ander mee (refr.) uit: Plastic rozen verwelken niet, Guido Belcanto Plaisir d'Amour